Myślicie, że nadal warto jechać do UK?

Moim zdanie w Polsce w tej chwili da się też zarobić porównywalne profity

zgadzam się ze stwierdzeniem, że w Polsce można zarobic podobne pieniądze, ale niestety są mniej dostepne?

Mieszkam w Irlandii już od ponad 4 lat i stwierdzam, że coraz ciężej z praca - zamykają fabryki i firmy. Stąd branże usługowe i sklepy też nie przędą najlepiej. Całe szczęście (odpukac) mąż i ja mamy stałe prace, więc nie jest źle.

Branże, które jeszcze są dość opłacalne na przyjazd to służba zdrowia, IT no i może jakies pozycje zwiazane sciśle z tytułami inżynierów. Podobnie jest w UK

Co do Polski, kiedyś myślałam o powrocie, jednak ciężko by mi było sie teraz odnaleźć w naszej rzeczywistości i przepisach

Edit:
A tu takie coś znalazłam, kiedyś tam:

Typologia polskiej migracji w Londynie

Bociany (20%) – to typowi migranci sezonowi, głównie zatrudnieni w niskopłatnych sektorach rynku. Kategoria obejmuje różnego rodzaju jednostki – rolników migrujących na londyńskie budowy w miesiącach jesiennych i zimowych lub studentów przyjeżdżających na lato (szczególny rodzaj stanowią studenci studiujący zaocznie w Polsce a pracujący w Londynie, co wymaga przemieszczania się co dwa tygodnie na zajęcia), ale również lekarzy jeżdżących do Wielkiej Brytanii raz w tygodniu na dyżury. Niemniej celem jest zawsze maksymalizacja zarobków przy minimalizacji wydatków i czasu jaki spędza się w Londynie. Bociany zazwyczaj pozostają w Londynie od dwóch do sześciu miesięcy.

Chomiki (16%) – migranci podejmujący tę strategię traktują swój wyjazd do Londynu jako jednorazowy sposób akumulacji określonego kapitału zbieranego w celu inwestycji w Polsce. W porównaniu z bocianami ich pobyt w Londynie trwa dłużej i jest raczej nieprzerwany. Niemniej podobnie jak tamci, skupiają się w niskopłatnych sektorach zatrudnienia i są umocowani w gęstych sieciach społecznych złożonych przeważnie z polskich migrantów. Podobnie jak bociany, widzą migracje jako akt wiodący do awansu społecznego w Polsce.

Buszujący (42%) – To grupa respondentów, którzy celowo nie sytuują swojej najbliższej przyszłości w konkretnym miejscu – starają się maksymalizować liczbę dostępnych opcji niekoniecznie ograniczonych do jednego kraju. W tej grupie przeważają młodzi, nastawieni na własny rozwój i mobilni społecznie migranci występujący niemal we wszystkich sektorach rynku – od niskopłatnych zawodów po wysoko wyspecjalizowane. Osoby te skupiają się na zwiększaniu własnego kapitału ekonomicznego i społecznego zarówno w Polsce jak i Wielkiej Brytanii nie wykluczając żadnej z opcji – pracy w Polsce, w Londynie lub dalszej migracji.

Łososie – (22%) migranci, którzy podkreślają, że nie wrócą do Polski, „chyba na starość” (stąd nazwa), i zamierzają w Londynie pozostać. Ta grupa również przejawia silne aspiracje mobilności społecznej, tym razem jednak biorąc za punkt odniesienia przede wszystkim system społeczny w Wielkiej Brytanii.


Jeżeli ktos jest zainteresowany całym artykułem oto link:
http://www.msz.gov.pl/files/docs/DKi...Gospodarki.pdf

Ciekawa typologia. Zastanawia mnie kto wpadł na pomysł stworzenia czegoś takiego.

Też czytając tą tabelkę zastanawiałam się, jak bardzo pomysłowy był autor tego porównania. Można bowiem całość również zastosować do irlandzkiej czy jakiekolwiek emigranckiej rzeczywistości.
Znam wiele znam osób z grupy buszujących, a tylko kilka „łososi”. Może to wina samego miasteczka w którym mieszkam, które ze względu na turystyczny wymiar ludzie traktują jako przystanek, odskocznie. Możliwe, że po prostu znajduję się w takim środowisku ludzi. Poznałam także kilka „bocianów” i „chomików”. Choćby mój były współlokator, należy do grupy Chomików: przyjechał do Irlandii, aby zarobić na mieszkanie w Krakowie. Oszczędza już niemalże 4 lata i jest naprawdę wytrwały. Fakt nie jest typowym dusigroszem – zakupy robi w w tesco czy lidlu, ale zabiera swoją dziewczynę do kina i chętnie podróżuje po Irlandii.
Ale jakby nie patrzeć to znałam kiedyś prawdziwego Chomika – mieszkał w tanim (ale i kiepskiej jakości) mieszkaniu, żył głównie na zupkach i konserwach, wydawał pieniądze tylko na niezbędne rzeczy i w rok czasu zarobił na wybudowanie domu w Polsce.
Fakt, zrealizował swoje marzenie w rekordowym czasie, ale gdy w przyszłości ktoś go zapyta jak wygląda Irlandia, nie będzie wiedzieć. Przecież dla niego liczył się tylko pieniądz, więc nie spotykał się z nikim na piwie w pubie, nie podróżował, nie kupował pamiątek. Jedyne co może powiedzieć o swoim pobycie za granicą, to praca, jedzenie i spanie.
Wiem, że nie potrafiłabym tak żyć. miejsce, gdzie mieszkam to miasteczko turystyczno-akademickie miasteczko. Zawsze się coś dzieje, wiele jest rzeczy wartych zobaczenia, wartych uczestnictwa – Dzień Św. Patryka, Festiwal Sztuk, Festiwal Filmowy, to tylko niektóre z przykładów.

A do której grupy ja należę? Chyba do „buszujących”, ale z tendencja „łososia”. Chcę podróżować i rozwijać się zawodowo, ale nie planuję wracać do kraju, no chyba, że na starość.

A powiedzcie mi jedno drodzy "Londyńczycy" mój szwagier pracuje w UK na super stanowisku - grill w restauracji/barze. Jego kumpel zarabia tam najniższą krajową, on trochę więcej.
Powiedzcie mi ile zarabia +- jeden i drugi z uwzględnieniem podatku. Pracuje tam juz długo a kasy nie widać jakoś z tego. Trochę podejrzane się to teściowi wydaje ;)

Czyżby nieuczciwy szfagier:)

Londyńczycy w takim wypadku nie wypada niepomóc he he

"londyńczycy" oczywiście żartobliwie ;) żeby nikt nie wziął tego do siebie :)
Pewnie przepija polowe kasy hehe.

Najnizsza krajowa w UK przy 40h na tydzien pozwala na godne zycie i oszczednosci rzedu okolo 300funtow miesiecznie.
Czyli jak nic z tego niema, to albo zyje ponad poziom, albo nie ma pelnych godzin

Dobrze a konkretna kwota najniższej krajowej? :) i ile tak +- odciągną podatku z tego tytułu, ze to polak pracujący za granicą :) nie znam się na tym.

A tak BTW chciałbym załapać sie jako grafik w UK :( pieniadze bylyby konkretne, a tak tu w Polsce jeszcze na dodatek w dziadowym grudziadzu pracuje za marne grosze, mam tyle co interwencyjny koszący rowy(albo ma nawet wiecej niz ja)

Ja mieszkam w Irlandii, więc nie wiem dokładnie jak to wygląda po drugiej stronie kanału

Mam tam znajomych, więc wiem, że będąc na najniższej da sie żyć i oszczędzać.

Co do pracy w UK, zależy jakie doświadczenie i wykształcenie. Duże korporacje lubią wszelkie dodatkowe kursy i dyplomy. Mniejsze firmy są teraz w fazie zatrudnianai tylko ludzi miejscowych - recesja oznacza zwiększony nacjonalizm